Η σωστή θεραπεία στην ουρολογία, αρχίζει με τη σωστή αξιολόγηση.

Η κιρσοκήλη και η ανδρική υπογονιμότητα αξιολογούνται με ιστορικό, εξέταση, επαναληπτικό σπερμοδιάγραμμα όταν χρειάζεται, παράγοντες της συντρόφου και το αναπαραγωγικό πλάνο του ζευγαριού. Ένα εύρημα υπερήχου μόνο του δεν αποτελεί αυτόματη ένδειξη χειρουργείου.

Η επαναλαμβανόμενη δυσκολία επίτευξης ή διατήρησης στύσης μπορεί να σχετίζεται με αγγειακούς, μεταβολικούς, ορμονικούς, νευρολογικούς, φαρμακευτικούς ή ψυχοσεξουαλικούς παράγοντες.

Η διάρκεια, η αίσθηση ελέγχου, ο κύκλος άγχους και η δυναμική της σχέσης αξιολογούνται μαζί.

Η ροή ούρων, η νυκτουρία, η BPH και η καταλληλότητα για HoLEP αξιολογούνται εξατομικευμένα.

PSA, διόγκωση προστάτη, HoLEP, υποψία καρκίνου και απόφαση βιοψίας αξιολογούνται στο ίδιο κλινικό πλαίσιο.

Ρομποτική προστατεκτομή, σακροκολποπηξία, μερική νεφρεκτομή, νεφρεκτομή και πυελοπλαστική αξιολογούνται με σωστή επιλογή ασθενούς.

Για λίθους νεφρού, ουρητήρα και κύστης, η θέση, το μέγεθος και ο κίνδυνος λοίμωξης καθορίζουν τη θεραπεία.

PSA, κλινική εξέταση, απεικόνιση και ανάγκη βιοψίας σχεδιάζονται μαζί.

Ο σχεδιασμός της βιοψίας γίνεται με βάση PSA, MRI και εκτίμηση κινδύνου.

Αίμα στα ούρα και παράγοντες κινδύνου απαιτούν κυστεοσκόπηση και περαιτέρω έλεγχο όπου χρειάζεται.

Οι προσδοκίες, η ανατομική καταλληλότητα και τα ασφαλή ιατρικά όρια τίθενται σε προτεραιότητα.

Ακράτεια ούρων, πυελικό έδαφος και λειτουργικά συμπτώματα αξιολογούνται συνολικά.

HPV, κονδυλώματα, κρυοθεραπεία, CryoPen, εμβολιασμός και πρόληψη αξιολογούνται μαζί.